Daarna wandelden we een deel van de Beeldenroute door de tuinen. De samenstelling van deze specifieke beelden verandert om de twee jaar. Hierna verlieten we de tuinen om aan onze eerste wandeling te beginnen. Af en toe was de ondergrond wel erg drassig wat ons behoorlijk vieze schoenen bezorgde.

Toen was het tijd om naar ons hotel  Oud London te rijden. We kregen bij aankomst meteen de sleutels, want de kamers waren al schoongemaakt. De 2 persoons kamers beschikten over een badkamer met douchecabine, twee wastafels en een groot halfrond bad. Koffie en thee op de kamer. Het diner hadden we besproken voor 1800 uur, dus was er nog tijd om naar het terrein van de KNVB Campes te wandelen. Buiten staan daar standbeelden van bekende voetballers en trainers. De gebouwen van de campus waren open, dus konden we daar ook een kijkje nemen. Heel bijzonder. Maar ook buiten was er veel te zien, naast de trainingsvelden ook een heuvel voor krachttraining. Zie de foto hoe enkelen van de groep dit niet aan zich voorbij lieten gaan. Kanjers die wandelaars.

Het culinaire diner was een verrassing! Bij iedere gang werd door de ober verteld waar het uit bestond, heerlijk! Bij de koffie was het televisietijd, de opening van de Olympische Spelen.

De volgende ochtend stond er na het ontbijt een wandeling op het programma. De mogelijkheid was om dit in te korten, dus voor iedereen te doen. Het ging evenwel niet helemaal als gepland, want de langere route werd nog iets langer. Tot verrassing kwamen de wandelaars precies tegenover de ingang van het hotel terug. Na een korte lunch was het tijd voor het volgende deel van het programma. Een rondleiding in Slot Zeist onder leiding van een zeer ervaren en welbespraakte gids. We werden ontvangen in de hal met o.a. het schilderij van Willem Adriaan, graaf van Nassau-Odijk en de kleinzoon van prins Maurits. Het is een 17^de eeuws slot met heel veel zalen en Engelse tuinen met ook een amfitheater, aangelegd in 1948 in het kader van een project voor werklozen. In 1953 werd het slot ook gebruikt om de mensen van de watersnoodramp op te vangen. Vanaf 1924 is het slot in bezit gekomen van de gemeente Zeist en nu heeft het Fletcher hotel de exploitatie overgenomen. Wij bezochten de verschillende zalen en tijdens de uitleg van de gids mochten we gebruik maken van de aanwezige stoelen. Aan het einde van de tour maakte de gids een groepsfoto op de trappen.

Terug in het hotel moesten de meesten toch even bijkomen, maar enkelen wandelden naar de vlakbij gelegen Pyramide van Austerlitz. En om 1800 uur was er weer een culinair diner, wat ook weer een verrassing was.

Zondag na het ontbijt en koffers inpakken reden we een klein stukje naar het parkeerterrein van het Jagershuys voor onze laatste wandeling. Een rondje door de Zeister bossen van ongeveer 6 kilometer. We sloten het weekend af met pannenkoeken wat intussen een traditie is geworden.

Na een heerlijk zonnig weekend reden we zondagmiddag in een lichte mist weer huiswaarts.

We hebben genoten.

Ria

Foto's van Leo en anderen